Geen winst in Amersfoort...

... want Henk Simon met Skay waren de terechte winnaars van het Nederlands Kampioenschap én de jaarcompetitie. Na de zomerstop hebben zij een prachtig parcours afgelegd, en ze kunnen de komende jaren wel eens de grote slokoppen gaan worden, want Skay is amper 4 jaar oud.


De dag begon nochtans uitstekend voor ons. Het spelletje, een tijd-gambling, werd gewonnen ! Niet door foutloos te lopen, maar wel door snel te lopen en 1 fout te maken op het afkomend raakvlak van de brug. Zo kwamen we bijna exact op de vooraf gegokte tijd uit.
Het eerste vast parcours ging uitstekend. Even wat extra tijd genomen op de raakvlakken, en dat was ook het verschil tussen de tijden van Dorit en Skay aan de finish. 2x 1 seconde was dat verschil, goed voor de eerste 2 plaatsen.
Dan het 2e vast parcours. Alles ging vlekkeloos tot een paar toestellen voor het eind. In plaats van naar een sprong links ging Dorit richting tunnel. Ik kon haar op tijd (dacht ik) terug in de goede richting sturen, maar de keurder dacht er anders over. Hij vond dat Dorit al met een poot in de tunnel stond. Andere deelnemers die op de lijn van de ingang stonden dachten er dan ook weer anders over. Ik weet het zelf niet, want stond zelf achter tunnel en Dorit, en kon het zelf niet zien.
Game over voor het Ned. kampioenschap dus, en voor mezelf ook de spanning weg voor de rest van de dag, zodat ik er zelf op de jumping een echt zootje van maakte. Voor de afsluitende koppelrace gaf ik het 'handlen' ook maar door aan Selena ;-)
Ik ben er wel van overtuigd dat het al dan niet een DK lopen van Dorit geen invloed gehad heeft op de einduitslag. Henk en Skay maakten geen fouten en waren ook nog eens sneller. Zelfs onder grote druk werd de lastige jumping door hun tot een goed einde gebracht.
De parcoursen waren trouwens best OK vandaag, een kampioenschap meer dan waardig. Technische en snellere stukken wisselden elkaar goed af. Van mij mag dit elke wedstrijd zo zijn ! ;-)
We weten dus wat doen tijdens de lange winter zonder wedstrijden, en kunnen nu weer gaan plannen voor de eerstvolgende van 2011, onze eigen belgische boxer agility dag in maart (meteen ook het debuut voor Carat!). Deze wedstrijd vindt plaats bij HS De Roedel in Helchteren. Gastheer Willy met Dummy werden trouwens mooi 2e op het NK, en 3e in de jaarcompetitie !
Maar nu weer even tijd voor canicrossen. We hopen er nog 2 te lopen dit jaar.

Forfait Aarschot

Ook voor de agilitywedstrijd van volgende zondag in Aarschot zullen we forfait moeten geven. Dorit kan beter verder rusten tot aan de canicross- en boxer-agilitywedstrijden vanaf eind augustus.

Dorit wint jaarcompetitie én zilver op Nederlands Kampioenschap Boxer Agility

Hier schrijft een gelukkig man !
Het werd vandaag een echte topdag in Dordrecht.
Eerst had ik vannacht nog een zeer rusteloze nacht, waarbij ik geen uur achtereen heb kunnen slapen. Ik wilde dat het zo vlug mogelijk halfzeven was, zodat we op weg konden naar Dordrecht. Stress, stress, stress, het wordt slechter met de jaren. Maar eigenlijk hadden we onszelf toch wel veel extra druk opgelegd omdat we een droom hadden dat Dorit de wisselbeker van haar grote broer Cujo zou kunnen overnemen.
En het is gelukt ! Op safe liepen we naar een 6e plaats op het 2e Vast Parcours vandaag, en vanaf dat moment konden we niet meer bijgehaald worden in de competitie !
Meer nog, doordat Dorit daarna ook nog de jumping won, eindigden we nog ex-aequo op de eerste plaats in het Nederlands Kampioenschap. Bij gelijke stand tellen de uitslagen op het Vast Parcours echter zwaarder door, en daardoor won Henk Simon met Skay goud, en ging het zilver naar ons.
We kunnen hier kunnen zeggen "hadden we niet op safe moeten lopen voor de competitie", maar geen erg, voor dit resultaat hadden we vooraf willen tekenen, dus zijn we supercontent. En zo mag ik wel stellen dat de 2 best (snelst) spelende combinaties dit jaar met de prijzen gaan lopen zijn. Met Henk en Skay zullen we hopelijk de komende jaren nog veel spannende duels uitvechten, euh, spelen.
Oh ja, voor de fun liep Selena de afsluitende koppelrace met Dorit (ikzelf zat al aan de Heineken...), en weet je wat ? Ze wonnen deze ook met de andere belgische combinatie Willy met Dummy. Kwatongen beweerden zelfs dat Dorit met Selena sneller liep...

En nu gaan we slaap inhalen... morgen (of later) meer details.

Vlaams Kampioenschap Canicross Stevoort : 23 sec

Ieder kampioenschap heeft zijn verrassingen, en bijna maakten we hier zelf mee deel van uit. Drie maanden Canicross-rust konden Dorit niet deren. Ook een wespensteek in de verkenningsronde kon haar niet deren. En zo trok ze ons van de eerste tot de laatste meter naar een vierde plaats bij de Runners Mannen, op 23sec van brons !
Nu kunnen we mekkeren dat dit een zeer ondankbare plaats is, maar als er deze morgen mij iemand verteld had dat we 4e zouden eindigen, dan had ik hem knettergek verklaard. We gaan hier dus erg van genieten, want nooit deden we beter qua resultaat, en bovendien liep ik voor het eerst met Dorit > 16km/u.
En 23sec betekenen toch nog 0,6 km/u verschil, maar wat denken jullie van een verschil van 1 tiende van een seconde om goud en zilver te verdelen bij de Young Runners Mannen ? Dat overkwam ons speerpunt Steven vandaag, maar het is natuurlijk geen oneer om van Tom Drossaert te verliezen. En de CaniXrunners waren ook heel blij met dit zilver.
Ook Wendy bezorgde ons nog een tweede medaille, en behaalde een mooie bronzen plak vandaag met Mister Z !
Elco mocht 2 keer aan de bak, en liep eerst met bazinnetje Karlien en daarna ook nog eens met Selena op de korte afstand. Hetzelfde verhaalde als vorige keer toen ik zelf met Elco liep. De eerste helft, wanneer er van de startplaats weggelopen wordt, wil hij alsmaar terugkeren naar de start omdat hij weet dat zijn bazinnetje daar waarschijnlijk is. En na het keerpunt gaat hij er dan weer keihard tegenaan om zo vlug mogelijk bij de aankomst te zijn. Zo werd Selena met Elco 15e bij de Young Runners Vrouwen vandaag, waar ook Sofie nog aan de bak kwam met Umi (die nog moe was van de agilityles van gisteren, sorry...;-)). De uitslag van Sofie ontsnapt me even maar komt van op hun website.
Tom deed ook nog de funrun met Mister Z, en gaat volgend jaar vast ook de korte afstand lopen. Om te oefenen klom hij bij de prijsuitreiking alvast al eens op het hoogste schavotje...

En nu gaan we rusten...

Boxer Agility NL: Dorit 2e, 4e en DK in Amersfoort

Eerst het beste nieuws: Dorit haar kruisband heeft het gehouden vandaag, tijdens de wedstrijd was er niet veel van een blessure te merken. Nu loopt ze wel weer wat stroever, maar we zullen zien wat de dag van morgen brengt.
Eerst was er het spel, een time gambling. Dorit sprong op de tweede sprong reeds het latje eraf, en toen vreesde ik nog het ergste, maar gelukkig herpakte ze zich en de rest ging redelijk OK. Resultaat spel: 3e plaats
Dan het eerste Vaste Parcours. Zoals eerder gezegd zou ik op 'safe' en het resultaat spelen. Het neveneffect is wel dat je tegen je natuur loopt. Dorit was ook wat zotter dan anders, waarschijnlijk te veel energie door het weinige trainen van de laatste weken. Resultaat: 1 raakvlak gemist, maar toch nog een 4e plaats door een tweede snelste tijd.
Zelfde strategie voor het tweede vast parcours. Alleen had ik er geen rekening mee gehouden dat Dorit op 1 bepaalde plaats in het parcours haar eigen zin zou doen en de tunnel in snelde, waarmee ze in een 'oud zeer' verviel. Tegenvaller dus en resultaat : DK !
Als laatste competitie-parcours was er dan nog een jumping met een bizar verloop. Het was een jumping met een zeer rare (onlogische) kronkel halverwege, waarna de van de eerste 7 combinaties er reeds 5 (waaronder wijzelf) tegen een DK aanliepen (weer de tunnel!). De keurder van dienst (Dhr. Langius) besloot voor een herstart te gaan, en hiervoor 2 toestellen van nummer te wisselen. Nu zat het veel logischer in elkaar (was dit eigenlijk de bedoeling en was er een foutje in het opzetten geslopen ?) en tijdens de re-run liepen we foutloos. Resultaat: 2e plaats.
Doordat er 5 combinaties 3x in de punten liepen, en eeuwige concurrent Henk Simon een 1e en 3e plaats naast een DK behaalde, eindigden we op een 7e plaats in de dagrangschikking vandaag. De jaarcompetitie zal sowieso spannend blijven tot de laatste wedstrijd, het NK op 4 oktober.
De koppelrace ging ook nog heel goed, maar we konden wel al ontspannen lopen omdat de eerste speler reeds tegen een DK was opgelopen.
De details volgen later...

Canicross Poeke: Fotootjes en Resultaten

Hierbij wat actie- en sfeerfotootjes, met dank aan Tine Beele en Tom Royaerd !

Op de site van de Vlaamse Canicross Federatie kunnen we terecht voor de detailuitslagen en klassementen, of rechtstreeks via :
Uitslag Poeke
Criteriumstand na Poeke

Verslagje Dog Survival Tremelo

Wat een ervaring was me dat gisteren ! Het was de eerste keer dat we aan zo'n dog survival meededen, en ik wist vooraf ook nog niet goed wat me te wachten stond. We zouden het wel rustiger aan doen wegens de blessure van Dorit.
Het was zwaar, loodzwaar. Zwaarder dan ik vooraf ingeschat had, en de weersomstandigheden deden er nog een schepje bovenop, al mochten wij dan nog niet klagen omdat we reeds 's morgens konden starten.

De survival zelf betrof zo'n 8km lopen door vooral weide, en af en toe een beter begaanbare wegel, maar ook door bvb. sloten met slijk waar je 20cm in zakte. Bovendien moesten er onderweg in totaal 16 proeven afgelegd worden.

Ik probeer ze nog te herinneren in willekeurige volgorde:
* door houten kisten gebukt lopen, waarbij de kisten onderweg een paar bochten maakten, de hond voorop
* onder en over (een soort van) agilitysprongen kruipen en springen, samen met de hond
* samen over een gladde (zonder steunlatten) schans kruipen (iets hoger dan bij agility) en aan de andere kant er terug afglijden
* boogschieten (hond kan even rusten)
* tennisbal in een emmer gooien (hond kan even rusten)
* over een soort loopbrug (samen) lopen
* zaklopen (hond loopt naast je mee)
* kruiwagen rijden (hond in de kruiwagen !)
* 10m samen onder een militair camouflagenet kruipen
* samen door een spinneweb (allemaal koorden) kruipen
* 10m samen door het water (1m hoog) van de ene naar de andere kant lopen
* samen nog een extra hoge schans over klimmen, en aan de andere kant weer naar beneden glijden
* samen over balen stro lopen en springen
* samen over een hindernis van balen stro kruipen
* een rondje fietsen waarbij de hond naast je loopt
* door een sloot met slijk en over een paar hindernisjes kruipen

Alles bij elkaar krijg je zo een opeenvolging van tussenspurtjes en (al dan niet een paar) recuperatiemomenten, en ook een spel- en geluksaspect tussendoor, zodat niet altijd de snelste wint.

In het begin heeft Dorit af en toe stilgestaan (wachtte ze op vriendinnetje Umi ?), maar de tweede ronde is ze blijven lopen. Ik schat dat ze daarmee in totaal zo'n minuutje verloren heeft, maar dat was ingecalculeerd (ik had zelf wegens de blessure meer tijdverlies verwacht), en waar ik vooral trots op ben is dat ze de proeven allemaal met glans heeft doorstaan !

Een uitslag hebben we nog niet (alleen de eerst 10 zijn afgeroepen), maar we hebben toch al meegevierd met de mooie overwinning van Steven met Cujo, en de achtste plaats van Sofie met Umi bij de ladies. Nogmaals proficiat !


Later volgen uitslag en fotootjes.

Slecht hondenjaar : Dorit's kruisbanden

2009 wordt geen goed jaar voor de boxers van Casa Cujo. Deze morgen is bij Dorit vastgesteld dat haar kruisbanden van de rechterachterpoot geraakt zijn, waardoor ze af en toe al eens kreupel liep. Voor 90% is dit bij boxers onherstelbaar en zal dit verder en verder evolueren totdat ze uiteindelijk er niet meer op zal kunnen lopen.

Als ze op 3 poten gaat staan, dan zal het tijd worden voor een operatie. De termijn is echter niet te bepalen. Ze mag voorlopig gewoon verder doen, alleen geen onnodige overbelastingen, dus de KMSH wedstrijden laten we even achterwege. We hopen natuurlijk dat Dorit haar agility competitie nog kan afmaken en haar leidersplaats verder kan verdedigen. De canicrosswedstrijden zullen we telkens moeten evalueren, maar ik ga zeker niet meer voluit gaan vooraleer de agilitycompetitie afgelopen is. Ook de agilitywedstrijden gaan we, weliswaar tegen onze natuur in, de jaar verder op veilig spelen.

Dorit: Overbelasting knie

Oef, we zijn weeral wat opgelucht.

Dorit heeft waarschijnlijk een overbelasting aan het rechter achterste kniegewricht. 10 dagen Rimadyl en verlaagde activiteit zouden soelaas moeten brengen.

Doemscenario's doken al op, maar gelukkig is hier geen sprake van.

Interclub Agility De Schuur (Lokeren) : 2e plaats voor Dorit !

Dit jaar kunnen we slechts 1 van de 5 interclub-wedstrijden meespelen, wegens té veel activiteiten en dus samenvallen met de andere kalenders van agility en canicross en... de dog-survival die we toch ook eens een keer willen meemaken.
Jarenlang werd de hoogste categorie een duel tussen Freddy met sheltie Yoda, en onze eerste boxer Cujo. Gisteren herhaalde de geschiedenis zich, alleen noemden de honden anders. Freddy loopt nu met een border Collie, en bewijst dat hij ook hiermee heel goed kan handlen, en ikzelf dus nu met Dorit.
De jumping was eigenlijk moeilijker dan het vast parcours, met 2 ingangen van de tunnel vlak naast elkaar, en een moeilijke sprong na de slalom. En in het vast parcours moest eigenlijk geen wissel gemaakt worden.
Beide honden liepen de 2 parcoursen foutloos, maar Freddy en zijn hond waren toch wel een pak sneller (zeker op het vast), zodat zij oververdiend winnaar werden.
De uitslagen heb ik nog niet, maar de andere combinaties volgden op toch wel ruimere afstand. Onze beginners hebben het collectief prima gedaan, dus ik hoop als instructeur stilletjes op een prijsje ;-)
Momenteel trekt Dorit iets met de achterpoot, dus dat moeten we wel even in de gaten houden.

Canicross Spiere 2009: Selena 5e, Gunther 20e

Vol goede moed trokken we gisteren richting Spiere-Helkijn (zo'n 12km van Kortrijk, niet ver van de grens). Het was aan het regenen vanaf we wakker werden, en dat was voor Dorit toch veel beter dan de voorspellingen van de vorige dagen, waarbij ze spraken van temperaturen van 24 tot 27gr.
We bleven voorzichtig, want in België kan het weer op 100km helemaal omslaan, maar bij aankomst bleef alles hetzelfde. Miezerige, druilerige regen, toch niet echt koud maar wel verfrissend.
Wegens de regen waren de parcoursen ingekort, waardoor de langste afstand ook 'maar' een korte werd met 3,8km. De korte werd (bleef?) 2,550m.
Eerst keken we met interesse naar de ontwikkelingen op de langste afstand, en waren we natuurlijk ook benieuwd naar de prestaties van de andere CanixRunners. En die lagen weer in de lijn van de verwachtingen. Wendy werd wederom 2e, waarnoe ze ineens doorliep naar een familie-BBQ, en Carly werd ook mooi 6e in haar reeks.
Maar dan sloeg het weer jammer genoeg om, de eerste zonnestralen braken door het wolkendek. De eerste deelnemers van de korte afstand, waaronder Selena met Dorit, werden naar de startzone geroepen en we hoopten zo de ergste warmte nog voor te blijven. Wederom pech dat ze uiteindelijk nog een kwartier moesten wachten vooraleer er kon gestart worden omdat er nog iemand van de officials vermist was. Maar dan waren ze vertrokken ! Ik kon me 10 minuutjes leuk bezighouden met het oppassen op de witte helft van Ralf en Loris (nu kan ik ze eindelijk uit elkaar houden ;-)), en toen kwam de 1e aankomer er al aan. Even later kwam Ann Thiery er aan en wist ik dat het niet lang ging duren voor Selena er zou zijn. En ja hoor, daar was ze ! Vlug Dorit nog wat aangemoedigd in de laatste 100'en meters, en met veel schuim op de bek (Dorit he) kwamen ze binnen. Dorit had buiten de startzone niet echt meer getrokken, dus dat voorspelde weinig goeds voor mezelf. Selena voelde zich wel goed, en daardoor werden ze toch nog mooi 5e, wat terug beter was in vergelijking met de vorige wedstrijden.
Ondertussen waren ook Sofie en Steven binnengebold, en ze behaalden beiden zeer mooie prestaties. Sofie behaalde (voor het eerst?) een mooie top-10 plaats en kwam al lachend over de streep. En Steven moest het in zijn reeks uiteindelijk met slechts een 20-tal hondersten van een seconde afleggen tegen Vincent Reyntiens. Weer 2e dus, maar wel een hele mooie 2e plaats, én een goeie zaak voor het criterium !
Over onze eigen wedstrijd kan ik heel kort zijn. Het werd geen wedstrijd, maar eerder een intervaltraining... 5x is Dorit onderweg gestopt om van de warmte te bekomen. Bij een boxer weet je dat je dan niet moet forceren en beginnen trekken of pushen, maar beter rustig kunt wachten tot ze het zelf weer zien zitten. Eénmaal terug vertrokken kun je ook weer terug gas geven, maar het schiet zo natuurlijk niet op. Mijn excuses ook voor de overlast aan de deelnemers waarmee we voortdurend haasje over speelden. Uiteindelijk werden we pas 20e, en we zullen ook een duik nemen in het criteriumklassement. Maar de gezondheid van de hond primeert natuurlijk !
Ook hopen we dat alles goed gaat met Herman, die nog voor de start uitgeschakeld werd door een incident met de hond van een andere deelnemer. Veel beterschap alvast !
En volgende week zijn we natuurlijk gewoon weer op post bij onze groene vrienden in Butsel-Boutersem, goed weer of slecht weer...

De uitslagen in detail

Agility Amersfoort : meer details

Voor eigen foto's : hier klikken
Voor verslag van deze wedstrijd : hier klikken
Voor de tussenstand van de competitie 2009, hier klikken
Verslag en foto's van een 'tegenstander' ;-)

Boxer Agility NL: Dorit pakt uit in Amersfoort

We hebben vandaag een fantastische 3e wedstrijddag van de boxer agility competitie in NL beleefd. Dorit won beide vaste parcoursen, en op de jumping werd ze tweede. Zo won ze automatisch ook afgetekend het dagklassement, en in het jaarklassement staan we nu ook erg goed voor. De competitie is nu halverwege, vanaf september worden de resterende 3 wedstrijden gespeeld, met als afsluiter het nederlands kampioenschap.

Canicross Meldert

Hoge verwachtingen hadden we vooraf niet van de wedstrijd in Meldert, en dat had niets met de organisatie te maken, maar wel met de weersvoorspelling.
Toch werd dit gelukkig een meevaller. Het mooie parcours was bijna volledig 'overdekt', want het speelde zich voornamelijk in het bos af, waar uiteraard schaduw genoeg was. Alleen de voor velen reeds zware startklim langs de straat én de aankomstzone, lagen in de zon.
Dorit werd ook goed voorbereid op de actie. Ze werd zeer tegen haar zin volledig nat gemaakt, en Selena besloot ook mét de koelteband te lopen.

Selena moest traditioneel als eerste aan de bak, en ondervond dat Dorit wel genoeg trok als het vlak of omlaag ging, maar helemaal niet wanneer het omhoog ging. Die laatste stukken moesten dus alleen op eigen kracht gebeuren, en dat leverde hun uiteindelijk een 8e plaats op 34 deelnemers in de categorie Young Runners Female op. Eerst bleek Selena wat ontgoocheld, maar toen ze uiteindelijk het gemiddelde én het minimale verschil met plaats 4 zag, verdween dit ook weer vlug.

Daarna was het onze beurt. Dorit had er aan de start blijkbaar niet veel zin in, maar dit sloeg direct om wanneer het startschot weerklonk. Dorit stoof weg, en voordat we de weg en de eerste klim verlieten hadden we reeds 2 andere combinaties ingehaald. Daarna even op de rem omdat we op een smal paadje moesten inhalen waar het eigenlijk niet kon, maar die combinatie was gelukkig zo fair om even compleet aan de kant te gaan. Dan kwam het eerste klimmetje, en inderdaad, daar viel Dorit wat stil, maar ook niet compleet, het leek wel een interval. Toen we nog een combinatie passeerden wisselden Dorit en de andere hond even wat onvriendelijke blikken uit en moest ik haar streng weer op haar plichten wijzen. Daarna kwam het vervelendste moment uit onze run. Een groepje van 4 wandelaars vonden het blijkbaar onaangenaam dat wij zo veel plezier hadden en weigerden ons eerst door te laten. Toen er dan nog een gat kwam sprong er nog 1 van de vier naar de andere kant. Eens goed van mijnen teut gemaakt, en daarbij wellicht toch ook nog wat extra adrenaline aangemaakt voor het vervolg, dat verder vlekkeloos was. Dorit heeft haar de laatste wedstrijdhelft echt van haar beste kant getoond, en ik kon voor dat laatste stuk alleen maar trots zijn op haar. Voor het eerst had ik op het laatst ook het gevoel dat ikzelf nu wel eens de vertragende factor kon geweest zijn.

Uiteindelijk gaf dit voor ons een normale achtste uitslag in de rangschikking, maar als je weet dat er nu een paar vreemde eenden van de noorderburen in de top van de rangschikking stonden, kon ik alleen maar tevreden zijn. In de criterium stand springen we hiermee ook van 5 naar 4. Selena schuift trouwens ook 2 plaatsen door van 5 naar 3, omdat ze toch voor een concurrente bleef, en omdat Birgit deze keer voor de langste afstand koos.

Voor mezelf kwam er ook nog een leuk extraatje. Omdat Steven zijn voet verzwikt had (hij is trouwens wel mooi 2e geworden in zijn reeks, evenals Wendy), mocht ik hem in de kids run vervangen als begeleider van de knappe Femi ! Wat was ik er van onder de indruk dat deze meid al zo vlug kan lopen ! Constant vroeg ik me af of ik Cujo nog wat sneller mocht laten lopen, ik hoop dat ik hem niet teveel afgeremd heb. Kortom, ik heb me bij de kids run reuze geamuseerd.

Meer resultaten van de CaniXrunners komen op de website.
1e Foto is van Tine, en de andere van de VCF, mercikes !
Meer foto's en alle detail op de website van de VCF.

Agility: Dorit speelt 2 'U'tjes in Wechelderzande en promoveert naar Graad 2 !

Apetrots zijn we weer op onze kleine meid, want Dorit pakte uit met 2 perfecte parcoursen op de KMSH wedstrijd van Canis van vandaag te Wechelderzande.
We moesten wederom weer redelijk vlug aan de bak. Het eerste parcours was deze keer een jumping, waar we al redelijk blij mee waren omdat Dorit dan al wat energie kwijt kan en we deze ook stressloos konden lopen omdat Dorit hier al 3 U'tjes op had. De eerste 3 sprongen gingen nog wat stroef, maar vanaf dan ging Dorit er als een speer vandoor. Selena temperte nog even omdat ze het er toch niet zo heel snel vond uitzien, maar mijn gevoel en het eindresultaat gaven haar ongelijk. Een knappe vijfde plaats op 92 (!) deelnemers in categorie Large Graad 1, tussen 57 border collies en 10 Austalian Shepards. En ik hoef er waarschijnlijk niet aan toe te voegen dat Dorit de enige boxer van het hele veld was vandaag.
Dan was het lang wachten op het vervolg, en kort na de pauze namen we deel aan de open jumping (alle graden nemen hieraan deel). Het was toen ook al heel warm geworden, en ik was benieuwd hoe Dorit hier mee om zou gaan. Op de derde sprong ging het fout. Na deze sprong moest er scherp naar rechts gedraaid worden, en ik gaf het commando iets te vroeg, juist wanneer Dorit nog boven de sprong hing. Lat eraf, maar de rest ging toch weer vlot en foutloos. Deze ene fout resulteerde in een 73e plaats op een kleine 200 honden.
Maar dan was het tijd voor ons stressmoment van de dag. Als Dorit nog een uitmuntend (Utje) zou lopen op het Vast Parcours, dan konden we promoveren naar Graad 2. Het was geen al te moeilijk parcours, maar de raakvlakken blijven risicovol. Telkens vertraagde ik Dorit enorm om op zeker te spelen op de raakvlakken, om daarna weer vol gas te geven op de andere toestellen. En het lukte ! Ik trilde nog enorm aan de aankomst, maar het was een feit dat we op 4 wedstrijden in Graad 1 reeds de 6 nodige Utjes verzameld hebben zodat we kunnen promoveren. Op het Vast Parcours eindigden we 7e op wederom 92 combinaties.
Waarschijnlijk maken we in Lier, bij HS Pallieter, ons debuut in Graad 2, Categorie Large.
En nu gaan we er nog enen op drinken... ;-)

Agility: Goeie start, en een heftig einde, voor Dorit in Dordrecht

Met een speciaal gevoel trokken we vandaag naar Dordrecht voor de 1e van 6 agility wedstrijden voor de nederlandse boxer competitie 2009. Natuurlijk omdat dit voor de eerste keer zonder Cujo was, wat ook betekende dat ik maar voor de helft zoveel in actie moest komen dan de laatste jaren. Bij ontvangst van de cataloog zagen we dan op de voorpagina ook nog een tekstje ter ere van onze beste vriend, en daardoor waren we toch weer even van onze melk. Maar toch mooi dat ze daar aan gedacht hadden natuurlijk.
Over het eerste spelletje kunnen we kort zijn. Dorit was veel te onstuimig, en baasje nog niet helemaal met zijn gedachten erbij. Dorit deed wat ze wilde en maakte een eigen interpretatie van het gambling parcours. Een DK als gevolg, maar het konder er ook 2 of 3 zijn geweest...
Dan het eerste vast parcours. Nog steeds een veel te onstuimige Dorit, wat zowel een raakvlakfout op schans als loopbrug tot gevolg had. Toch had dit nog een redelijk resultaat kunnen opleveren, omdat er velen in de fout gingen, ware het niet dat ik op het eind zelf helemaal de draad kwijt was. In plaats van links van de tunnel (zoals ik verkend had) liep ik naar de rechterkant. Er was dan nog niks aan de hand geweest, maar om een of andere reden liep ik terug achteruit om toch nog naar de linkerkant te gaan... met als gevolg dat Dorit uit de tunnel kwam... en er terug indook... Resultaat: DK !
Vanaf dan ging het veel beter.
Het 2e vast parcours was Dorit aandachtig van bij de start, en was ik zelf eindelijk ook terug bij de les. Het resultaat was een "Clean Run" én een snelle tijd. Ook een enorme opluchting dat het vandaag dus toch nog in orde kon komen.
Met volle vertrouwen gingen we dan naar de jumping. Omdat er weinig deelnemers op beide voorgaande parcoursen punten gescoord hadden, besloot ik toch een beetje voorzichtigheid in te bouwen. Als 6e waren we aan de beurt, en we kwamen zonder noemenswaardige problemen weer foutloos rond. Toch wist ik meteen dat er nog wel een snellere combinatie onder onze tijd kon duiken. Het was niet Henk met Skay, maar wel tweede 'belg' Goele met Dummy, wat ook meteen voor hun een goede start vandaag betekende met een 1e en een 3e plaats op één van de vaste parcoursen.
Op de koppelrace weet ik nog niet wat het verdict was. We waren eerst aan de beurt, en het was dit keer een onveilige aankomst, omdat de eerste hond juist voor de tent van het secretariaat een laatste sprong moest nemen. Als je dan weet dat er ook nog een bezoeker met hun hond in de tent aanwezig was, dan is het om moeilijkheden vragen. Deze hond viel uit naar Dorit, en Dorit was nog vol adrenaline, dus het was prijs... Snel Dorit achteruitgetrokken, en vlug gaan wandelen om de schade op te meten. Ze was wat aangedaan en gaat een beetje stijf nu, maar we weten niet of het laatste een direct gevolg is van de aanvaring. Hopelijk is het morgen beter.
Oh ja, in de totaalstand was Dorit 4e op 18 combinaties. Volgende week is al de 2e wedstrijd in Overijssel.

Canicross Oudenaarde: Fotootjes

Klik hier voor onze fotootjes, met dank aan de VCF én onzen Tom !



Op de sites van de CaniXrunners én de Vlaamse Canicross Federatie zijn trouwens nog massa's foto's van andere deelnemers te bekijken.

Canicross Maldegem 2009

Waar zijn die aprilse grillen ? Het moet koud zijn, regenen, modder, wind, enz...
Niet normaal dat we dit zeggen natuurlijk, maar voor ons Dorit zijn zulke omstandigheden veel beter dan de heerlijke zonnestralen van gisteren.
De start met Selena, en het eerste rondje rond de akker, vielen nog best mee. Dorit gaf toen nog alles en de 2 combinaties die eerder gestart waren werden bijgehaald. Toen was er de grote leegte voor Dorit, ze had geen mikpunten meer en de warmte begon ook zijn werk te doen. Dorit trok niet meer, en uiteindelijk begon ze zelfs naast Selena te lopen en moest Selena haar snelheid aanpassen. Er kwam spijtig genoeg onderweg ook geen snellere combinatie meer voorbij hun, zodat ze evt. nog konden aanpikken, en uiteindelijk kwamen ze als 11e over de finish. Er waren 36 deelnemers in hun categorie.
Ik moest me dus weinig illusies maken over het vervolg. Dorit vertrok nog heftig, maar na de eerste lange lijn van zo'n 300m trok ze al niet meer. We hadden een vorige starter ingehaald, maar ook nu liep er niemand direct voor ons. We verlieten de akker en even verder zocht Dorit de schaduw in het gras op. Ik wachtte even of ze moest plassen, maar dit was niet zo, en we vertrokken terug om 200m verder weer stil te vallen. Gelukkig kwamen Steven en zijn Cujo er net aan, en toen had Dorit weer goesting om achter haar vriendje te lopen. Toen sloeg echter het noodlot weer toe. In het stukje bos aan het hotel bleef ik met mijn voet achter achter een stengel van een kruipplant of zo hangen, en ik ging pardoes gestrekt tegen de vlakte. Met de knie op een boomstronkje en verder plat op de borst. Vlug weer recht want Dorit had er juist weer zin in gekregen, maar Steven was ondertussen al een stukje verder natuurlijk, en had ook niks gemerkt van ons 'voorval'. We kwamen nu op het langste rechte stuk op de weg, en Dorit kon nu meerdere mikpunten in de verte zien. Dit was ons beste gedeelte in de wedstrijd, waarbij we op het eind nog een paar combinaties van Hageland konden passeren vooraleer het bos weer in te duiken. Hier verloren we weer zicht op evt. voorgangers, en viel het tempo spijtig genoeg weer weg. Uiteindelijk finishten we als 10e op 35 dlnrs., en daar konden we gezien de omstandigheden alleen maar blij mee zijn.
Sorry mensen, maar we hopen op slecht weer volgende zondag in Oudenaarde ;-);-);-)
Wendy hield de eer van de CaniXrunners hoog met een tweede plaats bij de Lions (lange afstand). Karlien werd ook mooi 5e bij de Tigers.
Sofie snelde met Umi naar een 23e plaats in de drukbezette "Young Runners F" categorie, en Steven werd 5e bij de "Young Runners M".
En Tom, die had nog nooit zo hard gelopen met Zoomi op de "Fun Run" !

Alle uitslagen op de site van de VCF !

Dorit op bezoek bij Umi en Cujo

Vorige zondag mocht Dorit op bezoek bij haar canicross-vriendjes Umi en Cujo ! Het werd een superleuke middag, waarbij de baasjes eerst Volderken zagen winnen in de ronde, en vervolgens een toffe wandeling gemaakt werd langs het fietspad in Moerbeke. En verder veel ravotten... ook met de baasjes... wanneer ze even niet aan spijs of drank zaten...

Canicross: Verslag Aflossingsrace GP Baziel

Ik had me voorgenomen om zondag er een gezellige en ontspannende dag van te maken. Wat lopen met ons Dorit en vooral genieten. Genieten hebben we gedaan maar het was pas ontspannen na de race ...
Eerst kregen we een briefing van de organisator Wilfried en daarna werden de teams geloot. Ik vormde samen met Femke en Camille een team. Canixrunner Steven kreeg het gezelschap van 2 leuke dames Sanne en Martine. Canixrunster Sofie vond het helemaal niet erg om met Haike en Jean-Pierre een team te vormen.
Per groep waren er 5 teams. Mijn team zat in groep 2 en dus konden we eerst zien hoe alles in z'n werk ging. Om 13u ging groep 1 van start. Het was me direct duidelijk dat iedereen voor z'n leven liep en de stress kwam om de hoek loeren.
Rond 13u25 was het ons beurt. Femke was onze eerste loopster, dan Camille en ik ging als laatste van start. Dorit (en ik) hebben nog nooit zo vlug gelopen. Ik voelde Emco (van Ann Therie) in mijn nek hijgen maar we bleven gaan tot aan de meet. Na de eerste race stonden we op de derde plaats.
En ook na de tweede kortere race, waarbij de rollen met team 9 omgekeerd waren, stonden we nog steeds op plaats 3.
De laatste race zou dus bepalend worden. Er was immers een klein verschil tussen de eerste 4 teams. Femke ging terug als eerste van start. Onderweg sloeg zij 2x op 10 meter haar voet om en leek het er eventjes op dat ze de 3 rondjes niet zou kunnen afmaken. Maar ze beet door en haar rondje samen met Camille ging toch nog goed en daarna moesten we met ons drieën tesamen lopen. Een nieuwe ervaring voor ons (ik en Dorit) om in groep te lopen.
Op een gegeven moment liepen we zo samen met een zestal honden. Dorit wist het niet goed waar ze het had. Overal waar ze keek werd ze beloerd door de concurrentie. Ook Nike van Camille maakte ze eventjes duidelijk dat zij wel de baas was ;-). Toen moesten we het laatste rondje nog alleen lopen. Eventjes kreeg Dorit het wat moeilijk en moest ze wat slijmen ophoesten. Gelukkig duurde dit niet te lang en begon ze terug volop te spurten. Moe maar voldaan kwamen we aan de meet. We hadden allemaal ons best gedaan... Iedereen was tevreden.
Vooraleer we ons op de ribbetjes konden gooien was er de prijsuitreiking.
Sofie haar team haalde een mooie 8ste plaats. Steven en z'n vrouwen legden beslag op de 5de plaats en tot onze grootste verbazing haalde ons team nog de overwinning binnen !
Een aflossingsrace is toch iets speciaals. Je kan net dat ietsje meer presteren omdat je in team loopt. Je wilt je medelopers niet in de steek laten.
Het was mooi en volgende keer zijn we terug van de partij.


Ons team met links Femke en in het midden Camille !

Gunther hielp met de tijdwaarneming en kon zo ons gloednieuw CaniXrunners-Tshirt showen.