vrijdag 12 maart 2010

Films: Frida en The Omen (Remake)

Deze week eindelijk "Frida" eens bekeken, een knotsgekke biografische film over Frida Kahlo, een Mexicaanse kunstschilderes. Niet knotsgek vanwege een intelligent bedacht scenario dus, maar wel omdat alles ook echt gebeurd is. Wie wordt er bvb. op 18-jarige leeftijd tijdens een tramongeluk doorboord door een metalen staaf, die er op een nogal ongemakkelijke plaats trouwens weer uitkomt, en slaagt er daarna in om terug te leren lopen ? Waarna je dan (een beetje zelf afgedwongen weliswaar) weer ontdekt wordt door een wereldberoemde kunstenaar (Diego Rivera).
De prima hoofdrollen waren hier weggelegd voor Salma Hayek(From Dusk till Dawn) en Alfred Molina(Chocolat). Ook nog een korte verschijning van Antonio Banderas en bijrollen voor Ashley Judd en Valeria Golino (Leaving Las Vegas)
Mijn score : 8/10
Film Quote: Frida Kahlo: They say never trust a limping dog or the tears of a woman.

Over The Omen (2006) kunnen we kort zijn. Deze remake is een flauw afkooksel van het origineel dat 30 jaar ouder is, en voor mij zowat een cult-status heeft verworven, want het was één van de eerste horrorfilms die ik zag.
Bij de geboorte wordt er door een priester een omwisseling van baby's opgedrongen aan de vader, onder het mom dat hun eigen kind gestorven is. Ze krijgen zo een kind in handen dat de 'antichrist' blijkt te zijn, en het gezin en dwarsliggers begint te terroriseren en uiteindelijk ook begint te moorden. Gek genoeg worden moorden voorspelt wanneer er foto's van toekomstige slachtoffers genomen worden... dat zijn dus de 'voortekens' of Omen. Het teken van de antichrist komt ruim aan bod "666", het kind is ook geboren op 6/6 om 6u 's morgens, en de naam van het kind "Damien" zou een verbastering zijn "demon".
Mijn score: 6/10 , maar het origineel : 8/10 !
Film Quote: Damien: Did I scare you, Mommy? I didn't mean to.

woensdag 10 maart 2010

W13 T1 T2 T3 Marathonschema

Dit weekbegin was het even zwoegen na de wedstrijd in Axel, maar ze zijn toch weer gepasseerd...

Zo: 8km aan 5:30 (rustige duurloop, schema 5:36)
Ma: 16km aan 4:59 (snelle duurloop, maar toen wisten we nog niet dat we niet heel deze afstand snel moeten lopen, zie ander bericht van vandaag)
Di: 8km aan 5:21 (rustige duurloop, schema 5:36)

We trainden te zwaar - Reactie Runner's World op Marathonschema


Vorige maandag waren mijn benen nog bijlange na niet gerecupereerd van de HM-wedstrijd in Axel van 2 dagen eerder. Het kon er bij mij niet in dat het schema van op de site van Runner's World 2 dagen na een wedstrijd reeds een snelle duurloop van 16km aan bijna hetzelfde tempo voorzag.
Ik besloot dan ook dezelfde avond een berichtje te laten op de facebook-pagina van dit maandblad.
En gisteravond kreeg ik antwoord, van de hoofdredacteur himself notabene... Ysbrand Visser genaamd.

Wat bleek ? Er was om onverklaarbare reden inderdaad een stukje tekst gesneuveld bij het schema, nl. :

Snelle duurlopen (op woensdag of dinsdag) zijn trainingen waarin twintig tot dertig minuten in een verhoogd tempo wordt gelopen. Loop niet de gehele training in dit tempo!

En wij maar vlijtig al die weken de volledige afstand tegen het verhoogde tempo afhaspelen...

Wel mooi dat ze zo vlug antwoorden, hun fout toegeven en direct op de site aanpassen natuurlijk. Zo zien we het graag.

En vanavond lekker rusten...

Geen PR Halve Marathon

Ik ga de tijd van vorige zaterdag toch maar niet bijschrijven op mijn lijstje.
Voornaamste reden: Tongeren was een officiële Halve Marathon, met dito tijdswaarneming en juiste afstand. Dus als je de secondjes voor een kleine 100m er nog bijtelt...
En zoals sommigen al aangaven, dan is het de volgende keer 3 seconden gemakkelijker om de tijd te breken ;-)
Bedankt voor de reacties !

zondag 7 maart 2010

Nieuw PR op HM, of toch niet ?

Tot vandaag had ik er helemaal nog niet aan gedacht, waarschijnlijk omdat ik het niet ingecalculeerd had om veel vlugger te lopen dan de vooropgestelde tijd van 1u38-1u42.
Waar heb ik het in 's hemelsnaam over ? Awel, over het feit of ik nu een nieuw PR gelopen heb of niet.
Ik verklaar me nader.
In 2006 liep ik in Tongeren 1u34m57s op de halve marathon.
Volgens de officiële uitslag van gisteren liep 1u34m54s, maar ik heb zelf op mijn Garmin afgeklokt op 1u35m02s. Ik heb misschien iets later afgedrukt, maar er zijn nooit 8sec voorbijgegaan.
Ik laat de bloggers beslissen. Een PR of niet ? Laat maar iets weten ;-)

Omloop van Axel : Uitslag en fotootjes






.
Klik hier voor de uitslag
.
Meer foto's hier

zaterdag 6 maart 2010

W12 T5 Omloop van Axel (Halve Marathon)



Opdracht geslaagd vandaag. De bedoeling was de halve van Axel in een tijd tussen 1:38 en 1:42 te lopen, en het werd uiteindelijk 1:35:02.
Doordat ik eerst nog les moest geven op de hondenschool, en wat getreuzel thuis (volledig voor eigen rekening trouwens), was ik maar op het nippertje in Axel.
Verder helemaal niet erg, want de eerste kilometer werd gezamenlijk afgelegd achter een auto, dus opwarmen was niet echt nodig.
Direct na de start werden er direct groepjes gevormd, want iedereen wist dat de eerste helft tegenwind ging zijn, en de eerste kilometers gingen direct tussen 4:30 en 4:40 de kilometer. Eigenlijk te vlug tegen wind, maar ik dacht dat ik deze winst misschien toch wel kon gebruiken voor als het op het eind wat minder ging zijn. En ik had best 'goeie benen', dus waarom er niet even van profiteren, na het keerpunt zou het toch hoofdzakelijk mee wind zijn.
En zo bleef het groepje samen tot halfweg, midden in een mooi stukje natuurgebied. Normaal zouden hier ook veel vogels zitten, maar die gaven deze keer niet thuis.
Toen we eindelijk wind in de rug kreegen, was dit voor sommigen in de groep het sein om het tempo op te voeren naar 4:20/km, en daar had ik het toch wat moeilijk mee. Doordat ik op de tanden moest bijten liep ik ook (de spijtig genoeg enige) drankpost voorbij, en in een reactie keerde ik terug om toch wat te drinken. Hierdoor verloor ik de aansluiting met het groepje, en kwam ik samen met de snelste vrouw tussen de twee uiteengevallen groepjes te liggen. Ik kon me laten terugvallen, maar vond dit onzinnig met wind in de rug, en zo liepen we een paar kilometer samen tot ik mijn medeloopster ineens haar snellere benen terugvond en ook 4:20 begon te lopen. Ik besloot te passen en even comfortabel tussen 4:30 en 4:40 te blijven lopen. Tot mijn blijdschap was dit ook voldoende om kilometer na kilometer wat teruggevallen lopers in te halen. Veel bekenden van op de kortere afstand van de laatste jaren ook. De afstand met het eerste groepje bleef ook zowat hetzelfde, en uiteindelijk viel dat ook uiteen en kon ik de laatste kilometer nog versnellen en enkele plaatsen winnen (sorry Aschwin ;-)). Dat versnellen wees erop dat het vandaag verstandig aangepakt werd, en na een moeilijke lange duurloop van vorige week is het vertrouwen weer helemaal terug !
Buiten kwam ik ook Wim nog even tegen, die een supertijd had gelopen, en achteraf werd er nog duchtig nagekaart met den Dierk, Steven, Wendy, Karlien, Rik, Filip, Patrick, Rudi, Peter, Danny, Dirk, en ik vergeet er nog wel wat...

donderdag 4 maart 2010

W12 T3 T4 Marathontraining + Fotootjes Carat 18 kilo



2 rustige trainingen van 8km , telkens gevolgd door een rustdag, brengen ons in deze rustweek naar de halve marathon in Axel op zaterdag ! Ik zie er naar uit om (hopelijk) nog eens vlugger dan 12km te kunnen lopen.
Hier nog eens wat fotootjes van onze Carat, die ondertussen al 18 kilo zwaar is !

woensdag 3 maart 2010

Film: Wolf Creek

Het is weer even geleden, maar toch nog eens een filmpje.
Woensdagavond is bij mij van tijd tot tijd horroravond. Ik lust wel eens een horrorfilmpje, en dan kijk ik best wanneer Selena naar de avondschool is. Deze keer was het de beurt aan een australische film die een tijdje geleden op Kanaal 2 uitgezonden is, nl. Wolf Creek.
Het verhaal is weinig origineel: enkele tieners gaan op vakantie en geraken in niet zo'n leuk 'Crocodile Dundee'-achtig gezelschap ergens in de Outback verzeild, ver van de bewoonde wereld. Ja, uiteraard...
Maar toch zijn er verder genoeg verrassende wendingen, en is het natuurlijk raden of er iemand deze beproeving zal overleven.
Mijn score: 7/10, voor de liefhebbers natuurlijk...
Filmquote Mick Taylor: "I'm going to do something now they used to do in Vietnam. It's called making a head on a stick."

maandag 1 maart 2010

W12 T1 T2 en Verslagje verkenning Parcours Marathon Zeeuws-Vlaanderen

Omdat we zaterdag de halve marathon van Axel willen lopen, worden alle trainingen deze week één dag naar voren geschoven. Zodoende heb ik gisteren reeds een rustige 8km in 5:30, én vandaag een 10km in 4:40 afgewerkt. Daarmee is ook de zwaarste training van deze midweek reeds achter de rug.
Maar zoals beloofd eerst nog een woordje over onze verkenning van het marathonparcours van vorige zaterdag.
We zijn gestart op Kapellebrug, tussen km 10 en km 11, via de Hogendorplaan. Over het stuk tot aan het Speelhof kunnen we kort zijn. Dat is bekend trainingsterrein, en hier was het vooral zaak om het gemiddelde laag te houden, want ik had precies goeie benen na de extra rustdag. Ik kan me niet herinneren dat loopmaatje Steven ooit al eens tegen me gezegd heeft dat ik moest vertragen. Maar hij had natuurlijk gelijk. (zou later nog blijken)
Maar daarna werden de paperassen bovengehaald. Ik had de plaatjes van Marlon afgedrukt, en ook de routebeschrijving van op de marathonwebsite. Het eerste punt van twijfel was 'afslag tragel ingang Boskreeklaan'. We zagen wel een kasseibaantje, maar konden ons eerst niet voorstellen dat de goede weg daar langs liep. Maar toen Steven dacht dat dit wel eens de betekenis van tragel kon zijn, sloegen we dat pad toch maar in. En het bleek het goede te zijn. Met behulp van een auto-afwassende medemens vonden we ook de Fortdijk en daarmee zaten we voor kilometers lang goed dachten we op de kaart te kunnen aflezen. Maar wat we niet wisten was dat de Fortdijk niet helemaal geasfalteerd was... Toch gingen we op het juiste moment (denken we) van de verharde weg af, en kwamen we volgens mij op het mooiste stukje van deze marathon. We passeerden een natuurgebied met enkele restanten van forten (vandaar de ...dijk ;-)) en massa's vogeltjes. Het liep hier nog best makkelijk na al de regen, en het werd ook tijd voor een eerste gelleken en goed wat bijdrinken. We moesten de hongerklop toch voorblijven he. Het eerste Powerbar gelleken met appelsmaak werd naar binnengewerkt, en even later liepen we vrolijk verder naar een nieuw bekend stukje terrein, nl. het Axelse bos, voor ons bekend van vooral de cross rond nieuwjaar, inclusief het heuveltje.
Hierna liepen we Axel centrum binnen, en daar werd de wegbeschrijving wat onduidelijker. Op een bepaald moment was het zowel rechtdoor als rechts het vervolg van de Oudeweg, en we kozen rechts. Na enkele honderden meters beseften we al dat het mis was, en we keerden op onze stappen terug. Na nog een aarzeling aan de Vaartstraat vonden we uiteindelijk toch de weg naar het fietspad richting Spui.
Dit is niet het leukste stuk van de marathon, maar de kilometers vliegen wel voorbij met de wind in de rug. Zodanig dat we Spui reeds voorbij waren zonder een aanduiding van het land van Meijer te hebben gezien... We zagen het wel rechts liggen, maar zagen geen binnenweg er naartoe meer. We wisten dat we in Axel wat metertjes meer gedaan hadden, en besloten om dit stuk nog een verrassing voor de dag van de marathon zelf te laten zijn. Het tweede gelleken werd verorberd, maar in tegenstelling tot het eerste kreeg ik van deze heel erg dorst. Ik had niet zoveel drinken meer bij en werd al direct gewaar dat dit een probleem ging worden. De benen werden vlug zwaarder en zwaarder.
Zo werd Terneuzen binnengelopen, en na het helicopterveld kwamen we weer op een bekend wedstrijdstukje langs de kreek, waar we voorbije zomer een wedstrijdje hadden meegelopen.
Voor mij was het de laatste 5km aftellen. Ik had geen zin meer om veel op de routebeschrijving te kijken, want dat was overbodige energieverspilling. Was het daarom dat we ook meer en meer moeilijkheden kregen om de weg te vinden ? Best mogelijk. Waar moesten we juist naar de scheldeboulevard lopen ? Want je kon op diverse plaatsen de Laan van Othene oversteken. Moesten we bovenop de boulevard lopen, of lager aan de buitenkant ? En waar moesten we er juist weer af?
De laatste kilometers werden vast een eigen interpretatie, maar dat deed er op dat moment niet meer toe. Het was overleven, en ik was blij dat we Selena op de afgesproken plaats terugzagen.
Weer een paar lessen rijker.
* De strategie met de gellekes herzien ( 1 in plaats van 2 ? een ander soort ?)
* Meer drinken op voorhand (of grotere flesjes halen ? een rugzakje ?)
* Met kaart en routebeschrijving rondlopen is lastig na meer dan 20km, en zorgt waarschijnlijk ook voor een stukje energieverlies
* Naar het schema luisteren en niet van in het begin tegen 5:30 lopen als het schema zegt dat je niet onder 5:45 mag gaan, ook al voel je je goed

Nog 2 x 32km om die lessen in de praktijk te brengen. En hopelijk geraken bij mijn loopmaatje ook de problemen met de voet opgelost.