MTB 42km in De Klinge

Voor het eerst besloot ik vandaag eens deel te nemen aan een zogenaamde recreatieve mountainbiketocht, samen met vrienden Marc, Steven en den Duvel !

De tocht had een start en aankomst in mijn geboortedorp De Klinge, en er was keuze tussen 3 afstanden, nl. 27, 42 en 52. Onderweg beslisten we om voor de middenafstand te gaan.
Het duurde niet lang of ik merkte al met welke 'ongemakken' ik vandaag zou moeten afrekenen.
1) de bandenkeuze : het viel me op dat mijn MTB-banden er 'iets' anders uitzagen dan deze van 'alle' anderen. Het blijken meer banden om op de weg te rijden te zijn, dus zonder 10-tallen nopjes erop om meer grip te hebben om door de modder te ploegen. De eerste kilometers waren vrij glibberig, en ik moest toch een paar keer voet aan de grond zetten om niet te vallen
2) schoenbescherming : als je dit niet hebt dan heb je binnen de kortste keren natte voeten, en natte voeten worden koud...
3) een pothelm : hoe ? heb je dat niet ? hoor ik al zeggen... Neen dus. En ja, dit is eigenlijk onverantwoord, heb ik onderweg (gelukkig bij anderen) gezien

Maar 't was vooral van de bandenkeuze dat ik last had, en het duurde ook een tijdje eer ik wat stuurbehendigheid onder de knie kreeg. Toen dat wat beter begon te lukken was het verder ook pure fun. Op de modderige stroken moest ik mijn kompanen natuurlijk wel wat lossen, maar ze waren telkens zo vriendelijk om daarna wat te wachten.

Uiteindelijk deden we (denk ik) een dikke tweetal uur over de tocht (10min stop aan de bevoorrading inbegrepen), maar die zijn voorbijgevlogen.

We zien eigenlijk al een beetje uit naar een volgende keer, die er zeker zal komen, maar eerst ga ik met Steven eens 'shoppen' om wat minder amateuristisch te worden ;-)

Voor alle tochten van de Ronde van het Waasland hier klikken.

Lopen: Lange duurloop eindigt in mineur

Vandaag zijn we beiden dik over het uur gegaan. Selena liep voor het eerst mee met de groep van Ingrid Ijsebaert ter voorbereiding van de marathon van Zeeuws-Vlaanderen, en ikzelf verkoos met de joggers van Stekene mee te lopen. Het werd voor mezelf een duurloopje van zo'n 1u20, tegen wisselende snelheden, op geaccidenteerd parcours. Allebei hebben we een goed gevoel overgehouden, al had ik vanaf 1 uur wel ineens veel zwaardere benen.
Toen ik op een paar honderd meter van thuis het bos uitkwam, zag ik meteen dat er iets aan de hand was ter hoogte van het zebrapad aan de Renault-garage. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat een mountainbiker zwaar aangereden was, en het zag er niet goed uit. Er was beweging, maar het hoofd zat onder het bloed, en er lag reeds een plasje bloed onder het hoofd. Er werd reeds gebeld om een ambulance, en gelukkig maakten omstanders het slachtoffer duidelijk dat hij moest blijven liggen. Er werden ook reeds dekens over hem gelegd.
Het was duidelijk dat de aanrijdende auto niet geremd had aan het zebrapad. Dat de bestuurders al hoogbejaard leken doet er weinig toe, misschien alleen voor de reactiesnelheid, maar ik heb me er al dikwijls kwaad om gemaakt dat er gemiddeld maar zo'n 1 op 10 auto's stopt aan dat zebrapad. Lopers, wandelaars, fietsers die staan te wachten worden gewoon genegeerd.
Ook kun je je vragen stellen bij de organisatie van zo'n mountainbike-tour, het was immers vandaag zo'n tocht, zoals er hier regelmatig zijn want het gebied leent er zich toe en ik heb daar voor de duidelijkheid niks tegen. Hoe meer sporters, hoe liever, en lopers en mountainbikers verstaan mekaar meestal wel. Maar moet de organisatie op zo'n gevaarlijk punt niet iemand plaatsen voor de signalisatie, zoals aan de scholen ?
En nu we toch bezig zijn, er is daar net een overgang van 50km/u naar 70 km/u als je van Nederland komt. Is dat wel slim en verantwoord, juist aan een zebrapad ? Wanneer iedereen begint gas bij te geven ? De meesten doen dit trouwens al vanaf de grens, want er is toch nooit controle in die richting.
Zo, ik heb het weer even van me af geschreven. Ik hoop dat de bewuste mountainbiker het er uiteindelijk goed van af brengt, en hij bovendien ook nog zal kunnen blijven sporten. Je zal thuis maar vertrekken op een zondagmorgen...