Reisverslag Canada : Zoo van St.-Félicien

Een dag zonder verplaatsing en mét veel beestjes bekijken ! We ging trouwens naar de beroemde Zoo van St.-Félicien en zouden er ook overnachten. Eerst moest dus goed nagedacht worden over wat we allemaal (minimaal) nodig hadden voor de overnachting, want alle bagage meesleuren was niet mogelijk. De uitstap had een totale duurtijd van 26 uur.
Eerst was er een 'warming-up', want er werd een filmpje getoond over Zoo zelf én de verschillende aanblik tijdens de verschillende seizoenen, incl. "special effects" want bvb. tijdens de winterbeelden sneeuwde het in de bioscoopzaal.
Daarna trokken we direct de Zoo in, maar niet in het traditionele gedeelte zoals bij ons, maar wel in het gebied achter de Zoo waar de dieren een vrije loop hadden.
We kregen al direct bezoek (of was het toch omgekeerd) van kariboe's, zwarte beren, elanden, enz... op de foto's zie je vanzelf wat we allemaal tegenkwamen.
Rond de middag kwamen we aan een boerderijtje waar ook een soort toneelstuk opgevoerd werd, waar we dan wel zelf middenin zaten, want we kregen daar ook een lunch geserveerd...
Heel raar, want af en toe kwam er een treintje met toeristen langs, en werden we zoals de beestjes echt 'aangegaapt'.
Aan het einde van de lunch kwam DE verrassing. Een zwarte beer kwam tot aan de ingang van de boerderij (de deur stond open) eens kijken wat we aan het eten waren. Raad eens wie er het dichtst tegen de deur zat... maar de beer werd kordaat door de boer des huizes tot ophoepelen aangemaand.
Na de lunch ging de tocht weer verder met meer beestjes kijken, en in de namiddag kwamen we in ons basiskamp aan, waar we zouden overnachten in een pionierstent. We konden onze tent al eens bezichtigen, en ons bedje was reeds gepreid met een slaapzak op een matrasje van dennentakken. En heerlijk dat dat rook ! Een verstopte neus ging er direct van open.
Na het nuttigen van een vieruurtje was het tijd om wat te gaan kanovaren op een plaatselijk meertje, het Montagnaismeer. Maar blijkbaar waren de meeste dieren al gaan slapen, de avond viel hier ook iets vroeger dan bij ons. Meer dan wat vogels en 1 verdwaalde kariboe zagen we niet meer.
We trokken terug naar het basiskamp, waar het diner klaargemaakt werd op een kampvuur, samen met een glaasje rode Italiaanse wijn. Grappig was dat we met allemaal fransen op stap waren, en zoals het echte fransen kenmerkt, drinken ze alleen franse wijn ! Er was dus genoeg wijn voor ons...
Nadien werd er nog gezellig nagekeuveld bij het kampvuur, en we hadden geluk dat er die avond een open sterrenhemel was, inclusief vallende sterren !
Wie zin had kon ook nog wat Marshmallows roosteren, maar daar pasten we toch even voor. Veel later dan de vorige dagen werd er daarna in de slaapzak gedoken ! Het was een fantastische dag geweest.

Reisverslag Canada : St.-Félicien

Op dag 6 maakten we weer een zeer lange verplaatsing, ditmaal weer noordwaarts, en hiermee zouden ook de 3 langste verplaatsingen reeds achter de rug zijn. Via de panoramische weg langs de rivier 'Saint-Maurice' trokken we naar het "Lac Saint-Jean", waar we verbleven in St.-Félicien, voor een overnachting in hotel "Dujardin" (what's in a name ;-) )vlakbij de bekende Zoo van St.-Félicien.
Het was regenachtig onderweg, maar toch verveelde het uitzicht geen moment. Bovendien scheen het zonnetje weer volop toen we bij het meer arriveerden.
We maakten nog 2 tussenstops vooraleer naar het hotel te trekken. Eerst bij een historisch dorpje, waar we snel weer weg waren wegens nog niet té historisch, en vervolgens trokken we naar Pointe Blue, waar we de Mashteuiatsh wilden bezoeken. Dit is een Indiaanse gemeenschap, waar wel nog een museum en enkele aandenkens aan vroegere tijden zijn, maar ondertussen lopen alle inwoners daar ook gewoon in jeans rond en wonen ze in gewone huizen (met soms toch nog een tent in de tuin).
Daarna zochten we ons hotel op, dat er van buitenaf niet echt aantrekkelijk uitzag, maar binnen viel het nog mee. We zouden hier ook maar 1 nacht verblijven, want de volgende nacht zouden we in een pionierstent in de Zoo overnachten.
Daarna bezochten we het St.-Félicien zelf, wat vlugger gedaan was wegens kleiner dan verwacht, en kregen we zin in een Italiaanse afsluiter van de dag. We trokken dus naar "Mario", waarna we nog wat boodschappen deden in de supermarkt, en na 2 lange verplaatsingen op een rij gingen we vroeg naar bed.

Voor de fotootjes, klik hier.

Reisverslag Canada : St.-Alexis-des-Monts

Onze 5e dag in Canada was ook de dag van de langste verplaatsing. Nadat we afscheid namen van ons gastgezin, moesten we direct weer het afgrijselijke stuk van 55km over een soort gravel met af en toe dikke keien verwerken. Veel bochten ook, en aan één van deze bochten zagen we ineens een 4x4 met een boot op een aanhanger liggen. Even schrikken toch, maar er hing een stok met vlagje uit het raam, wat betekende dat er al hulp geboden was en we ons nu geen zorgen meer moesten maken. De 55km werden nu iets vlugger afgelegd, we wisten nu ook reeds wat te verwachten, en nadat we weer in de bewoonde wereld waren was het tijd voor onze eerste tankbeurt in Canada.
De terugrit richting Montréal was saai, want we hadden deze weg al eens afgelegd, en het was ook best druk. We waren dan ook blij dat we zo'n 50km vóór Montréal weer noordwaarts mochten trekken, maar dat betekende ook dat we weer zachtjesaan meer de bergen in reden. De afstanden tussen de dorpjes werden langer en langer, en de dorpjes zelf kleiner en kleiner. Toen onze GPS aangaf dat de bestemming bereikt was stonden we voor een hek met de boodschap "Privé: toegang verboden". Even verder begon er weer een gravelweg. We zagen een andere auto de gravelweg nemen en besloten er achteraan te rijden. En ja hoor, na zo'n 8km verscheen er een minidorpje met prachtig afgereden grasvelden, mooie fietspaden, tennisvelden, enz... Het bleek om een kuuroord te gaan waar we één overnachting zouden blijven vooraleer verder te trekken. Na 3 nachten in een blokhut was dit sterk overdreven luxe !
Dat bleek ook uit de prijs die we 's avonds in het restaurant zouden moeten betalen...
Maar we besloten, na een lange dag rijden, om eerst een biertje te gaan drinken en daarna een wandeling in de omgeving te maken. Tijdens de (niet zo mooie) wandeling ontdekten we een omheind stuk grond met tientallen hondenhokken voor trekhonden, wellicht voor de winteractiviteiten. Het zag er allemaal niet zo goed uit. De honden waren niet verzorgd, lagen aan (te) korte kettingen, ontlasting was niet opgeruimd, en meerdere honden vertoonden gestoord gedrag (bvb. constant rondjes rond hun eigen as draaien). Toen kregen (wellicht) de eigenaars ons in de mot, en we besloten af te druipen vooraleer eventueel problemen te krijgen (omdat we foto's aan het nemen waren).
Vlug een douche genomen, om daarna in het plaatselijke restaurant wat te gaan eten. Er was geen ander alternatief, het was een kuuroord, dus de prijzen waren navenant. Maar het forelleke was hééél lekker, én het was vakantie, dus...

Voor meer fotootjes hier klikken